Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
Wiersze o przyjaźni
Dzisiaj zamieszczam wierszyki o przyjaźni. Zostały napisane jakiś czas temu. Znajdują się też na innym moim blogu z wierszami: www.wiersz.wjo.pl
Dziękuję za przyjaźń,
którą obdarzasz,
nie chcąc nic w zamian.
Dziękuję za pogodny uśmiech,
w którym szczerość odnajduję...
Za ciepłe słowa,
które wciąż pamiętam...
Za wszystkie miłe chwile,
których było tyle...
Dziękuję, za pamięć,
która nie przemija...
Za oczy pełne troski,
kiedy coś mi się dzieje.
Za szczerość w złości i radości.
Za wiele altruizmu.
Za cierpliwość i wyrozumiałość,
dla moich pochmurnych dni.
Za trwanie przy mnie, kiedy mi smutno.
Dziękuję za zaufanie,
że nie wątpisz,
nawet kiedy wszyscy inni tracą nadzieję.
Dziękuję za wszystko mój przyjacielu...
Chociaż mija czas,
gdziekolwiek jesteśmy
mamy siebie,
wiemy o tym...
To nic, że czasem pochmurno,
że czasem pada
Znowu zaświeci słońce
a promienie będę jeszcze silniejsze
Życie przynosi nowe rozczarowania,
nowe wyzwania,
smutki i radości,
ale my mamy naszą przyjaźń...
To nic, że nie ma idealnie,
że czasem łza, jakaś spadnie...
ale wciąż pamiętamy,
że tylko siebie mamy...
przyjaciel 29/01/2007 16:57:41
Aforyzmy o przyjaźni
W tej notce zamieszczam kilka aforyzmów o przyjaźni. Szczególnie podoba mi się ten pierwszy...
Przez przyjaźń rozumiemy największą miłość, największą uczynność, najszlachetniejsze cierpienie, najsurowszą prawdę, najserdeczniejszą radę i największe zjednoczenie umysłów, do jakiego zdolni są najlepsi mężczyźni i kobiety
Jeremy Taylor
Znam starodawny toast, wart złota dla swej piękności: "Obyś nie spotkał przyjaciela, gdy będziesz wchodził na górę powodzenia".
Mark Twain
Nie ma nic tak wielkiego, czego bałbym się zrobić dla przyjaciela, i nic tak małego, czego bym dla niego zaniedbał.
Sir Philip Sidney
Kobieta może być przyjaciółką mężczyzny, lecz by uczucie to trwało, niezbędne jest wesprzeć je odrobiną fizycznej antypatii.
Dzielenie się radością, a nie bólem buduje przyjaźń.
Nietsche Fridrich
przyjaciel 23/01/2007 19:09:07
Aby przyjaźń była trwała...
Wielu może pozyskać przyjaciela, wielu może się przyjaźnić, ale nie tak wielu utrzymać tą przyjaźń. Jak sądzicie, co może spowodować, że przyjaźń przetrwa?
Zamieszczam kilka "warunków" trwałej przyjaźni:
*trzeba tą osobę lubić, jednak nie każda którą się lubi jest przyjacielem
*w przyjaźni powinna być "równość stron", najlepiej by żadna ze stron nie wychylała się bardziej, wtedy zostanie zachowana równowaga
*przyjaciele często mają wspólne pasje, zainteresowania, tym bardziej to ich przybliża a nie oddala; coś jednak musi ich łączyć, coś co lubią robić, bo inaczej trudno by taka przyjaźń przetrwała
*wspieranie się i pomaganie
*wyzbywanie się egoizmu i dbania tylko o siebie samego
*musi istnieć pewne porozumienie duchowe, by wzajemnie się zrozumieć, jeśli nie da się, to chyba jednak nie przyjaźń
*przyjaźń nie podtrzymywana wygasa a w obecności przyjaciela nie powinno być miejsca na nudę
*pomoc jest istotna, ale nie buduje się przyjaźni tylko wtedy, kiedy potrzebujemy kogoś, od załatwienia różnych spraw, pomoc nie może być wymuszona
*wyrozumiałość, cierpliwość, ale niebezkrytyczne tolerowanie wszystkiego
*szczerość, nawet jak prawda bywa bolesna
*zaufanie
*przyjaciel, nawet w kłótni jest przyjacielem, osoba która nim nie jest staje się dla nas wrogiem
*pamiętanie o przyjacielu-"Jeśli masz przyjaciela, odwiedzaj go często, ponieważ ciernie i zielska zarastają ścieżkę, którą się nie chodzi"
przyjaciel 20/01/2007 20:38:50
Refleksyjnie o przyjaźni
Drogi przyjacielu!
Są różne skarbce na świecie, kryją one w sobie drogocenne kamienie,
kunsztowne wyroby ze srebra i złota.
Z pewnością w swoim życiu zwiedziłeś ich wiele.
Jest też inny skarbiec, bez krat w oknach i pancernych zamków,
w którym skarb jest zawsze bezpieczny.
Zapraszam Cię do zwiedzania tego skarbca - to przyjaźń.
Przyjaciel jest jego drogocennym klejnotem.
Gdy z wielką uwagą podejdziesz do swego skarbu, stwierdzisz,
że tak subtelnego dzieła sztuki jeszcze nie widziałeś.
To, co w przyjacielu najsubtelniejsze jest natury duchowej.
Dlatego, zwiedzając swój skarbiec trzeba mieć czas,
wyostrzoną uwagę i przenikające spojrzenie serca.
Zobaczysz, jak piękna jest jego zdolność do kochania,
ofiary, radości i cierpienia.
Ta są najdelikatniejsze ornamenty, zdobiące Twój skarb
i stanowiące o jego bezcennej wartości.
Nie bój się posiadania tego skarbu,
nie będzie on powodem obawy i niepokoju- przeciwnie,
wzmoże poczucie bezpieczeństwa i pewności...
Chciałbym Cię prosić, byś przekonał innych,
że nie wystarczy skarbca tego zwiedzanie,
konieczne jeszcze potrzebne jest jego zgłębianie.
Wierzę, że mosty na rzekach są obrazem pomostów duchowych....
Wierzę w okno z nadzieją otwarte.....
Wierzę, że Niebo zrasza łzami wzruszenia każdą przyjaźń.....
Wierzę, że są skarbce cenniejsze od spichlerzy....
Wierzę, że każde bycie razem jest czasem zyskanym.....
Wierzę w Boga, który wierzy w człowieka...
Roman Mleczko
przyjaciel 9/01/2007 20:58:04
